„— To wszystko jedno, mój drogi. Weź po prostu ten, który jest cieńszy...
Władek niezwłocznie zabrał się do pracy, toteż już wkrótce ramka z drutem była gotowa. Postawił ją na stole i umieścił wewnątrz busolę w taki sposób, że igła magnetyczna ustawiła się w kierunku
równoległym do ramki.
— Czy potrzebna nam będzie bateria... I chyba żaróweczka, tak jak poprzednio, prawda... — zapytał Władek i, nie czekając na odpowiedź, położył te przedmioty przed ojcem.
— Lepiej poszukaj, Władziu, jakiejś starej zużytej baterii — rzekł ojciec. — Takiej, która już jest za słaba do rozświecenia żaróweczki. Masz tam chyba jakąś...
— Starą... — zdziwił się Władek — mam, oczywiście. Ale przecież w niej już nie ma elektryczności, wyczerpała się... i
— Tak jest, wyczerpała się, ale nie całkowicie. Jeszcze jakieś resztki prądu z pewnością w niej się kryją. A zresztą przekonamy się.
Władek przyniósł starą baterię i natychmiast sprawdził, że żarówka przyłączona do niej nie świeci.
— No widzisz, tato, nie świeci... — powiedział chłopiec. — Naprawdę włączymy ją do naszego gałwanometru...
Ojciec potakując skinął głową i zaczął pilnie wpatrywać się w igłę busoli. Władek przyłączył do baterii końce drutu nawiniętego na ramce przyrządu.“(2)